Eenheidsbeweging ‘Wong Jowoh’

0
2

Eenheidsbeweging ‘Wong Jowoh’ 1

Als de trekker van de Wong Jowoh-beweging, Paul Somohardjo, stelt, dat het een eenheidsbeweging is en geen etnische bundeling, maar een poging om de eenheid en het imago onder de Javaanse gemeenschap te verbeteren, dan rijzen er überhaupt enkele kritische opmerkingen. Als Nieuw Suriname onder leiding van John Nasibdar zich ook aansluit, dan zijn er twijfels of de naam een juiste weergave geeft aan zo’n beweging. Wong Jowoh betekent gewoonweg: Javaan.

Eerder stelde Somohardjo, dat de PL niet afhankelijk is van andere partijen en dat zij ook geen afdeling is van een andere partij.
Aan de hand van bovenstaande uitspraken, kan het navolgende worden aangetekend:
– het is overduidelijk, dat onze Somo de moed niet kan opbrengen om de algemene en geheime verkiezingen alleen in te gaan, alhoewel hij dit eerder heeft verklaard;
– dat de haast doodgebloede partij van de veteraan, Willy Soemita en de niets betekenende PDO van de ex-PL’er Waldi Nain en de verzwakte NS onder leiding van John Nasibdar wel afhankelijk zijn van de PL en dat zij inderdaad een afdeling zijn geworden van de PL, is overduidelijk.

Het is een voldongen feit, dat vele partijen duidelijk zijn verzwakt door het heen en weer overlopen van leden en van partijtoppers. Er zijn legio voorbeelden, zoals bij de NPS, KTPI, PL, DOE, zelfs de VHP en de NDP zijn niet gespaard gebleven van dit vreemd fenomeen.

Opvallend is, dat de meeste politici zijn blijven steken en helaas niet zijn meegegaan met de tijd en met de recente ontwikkelingen. Actief politiek bedrijven, vereist heel veel opofferingen, studie, resource, veldwerk en het onderhouden van sociale contacten en van de achterban.

Als Paul Somohardjo een aantal zetels wil behalen, zal hij er goed aan doen om een goede, capabele en een integere vervanger aan te wijzen (niet zijn zoon); dit geldt ook voor onze veteranen Willy Soemita en Desi Bouterse.

Een advies aan Paul: “Ga niet strijden op een ziek paard,” want in welke combinatie dan ook, de PL heeft maximaal zes zetels behaald; zelfs niet in grote combinaties, zoals tijdens de VDP in 1977 (4 zetels), DA’91 (2 zetels), NF in 2005 (5 zetels), Volks Alliantie in 2010 (6 zetels), Front 2010 (4 of 5 zetels) en in V7-verband in 2015 zonder de KTPI: 5 zetels. De hamvraag is: wat onze Somo met de Wong Jowoh-beweging zal en wil bereiken met de zogenaamde todo-prasoro-partijen.

Men moet niet uit het oog verliezen, dat anno 2019 een ander politiek tijdperk is aangebroken waar de Surinamers een eenheid vormen en dat de kiezers kritischer zijn geworden!

Door het vormen van een zogenaamde ‘Mapane Eenheidsbeweging’, door zowel de NPS als ABOP/Seeka alsook door de VHP met FAL en de HPP (midden blok) en de PL met de KTPI, PDO en NS, zal niet betekenen, dat deze politieke partijen een eenheid kunnen vormen in een multiculturele samenleving. Zijn zij in het belang van de Surinaamse gemeenschap bezig of met een zogenaamde hokjespolitiek?

Om zitting te nemen in het machtscentrum, hetgeen de wens is van elke politieke organisatie, dient men echter realiseerbare programma’s te presenteren. En vooral oprecht en eerlijk politiek te bedrijven in ‘s landsbelang en vooral niet etnisch te werk gaan onder de mom van welke eenheidsbeweging dan ook! Leve de Surinaamse eenheid!

Roy Harpal

(bron: srherald.com)