COMMENTAAR: Ontwikkelingsvisie (verre) binnenland

0
1

COMMENTAAR: Ontwikkelingsvisie (verre) binnenland

11/01/2020 12:00

DE WAYANA INDIANEN kampen met grote problemen. Die conclusie is snel getrokken wanneer ook blijkt dat het percentage zelfmoordgevallen enorm hoog is bij deze groep die in het Lawa/Tapanahonygebied woont. Deze inheemsen hebben, zo ver in het binnenland, weinig toegang tot zaken als hoger onderwijs en werkgelegenheid.

Volgens een leider van de groep, Jupta Itoewaki, maken deze twee
zaken dat er geen ontwikkelingsperspectieven zijn. Wat de situatie
nog triester maakt is dat de rivieren vervuild zijn, goud uit de
bodem gehaald en het bos gekapt wordt. Dat maakt traditioneel leven
ook geen optie; jagen en visvangst gaan nog maar moeizaam. Nu moet
geld neergeteld worden voor zaken als vlees en eten, geld dat er
dus niet is.

Het niets om handen hebben, de beperkte mogelijkheden voor
vooruitgang, gebrek aan geld en het gebruik van alcohol maken dat
deze inheemsen geen vooruitzichten zien in het leven, wat kennelijk
ook zelfmoord tot gevolg heeft. Dit zijn complexe problemen die
stichting Mulokot uit Kawemhakan probeert op te lossen.

Natuurlijk moedig en zeer prijzenswaardig, maar dat haalt niet
weg dat de overheid wel heel erg faalt in haar taak om over het
gehele grondgebied te zorgen voor (redelijk) goede voorzieningen en
zeker in gebieden waar de lokale bevolking lijdt onder activiteiten
waar de overheid toestemming voor heeft gegeven. Zo spreekt het
ministerie van Regionale Ontwikkeling al jaren over het feit dat
bedrijven die rondom dorpen hun concessie hebben, moeten bijdragen
aan de dorpskas, zodat ontwikkelingsprojecten uitgevoerd kunnen
worden.

Dat schijnt niet het geval te zijn voor de Wayana-gemeenschap.
Een van de meest belangrijke zaken voor de overheid is dat er een
visie komt over hoe ontwikkeling eruit moet zien in het (verre)
binnenland. Samen met de dorpen kan dan een ontwikkelingsvisie
worden geformuleerd. Daarin kan vastgesteld worden hoe het
spanningsveld tussen cultuur en traditie weg te halen. Samen wordt
dan bepaald wat bewaard wordt voor het nageslacht, hoe dat wordt
gedaan en hoe de mensen zelf ontwikkeling zien.

Deze zaken lijken eenvoudig maar het traject is lang en
moeizaam. Toch zou verwacht mogen worden dat 'a pikin ingi
boi' zoals de president zichzelf weleens noemt dit proces in
gang gezet zou hebben om 'zijn' mensen vooruit te helpen. Niets is
minder waar en dat komt simpelweg omdat er grote belangen spelen in
de goud- en houtsector, die kennelijk heel dicht bij diezelfde
pikin ingi boi liggen.

Gerelateerde artikelen‘Hun toekomst is uitzichtloos’Behoud en conserveren inheemse talen uitdagingOplossen grondenrechtenprobleem en kwikvervuiling gaat hand in handZonder mensenrechtenregiem geen erkenning inheemse en tribale rechtenConceptwet grondrechten binnenland bij de overheid

(bron: dwtonline.com)