COLUMN: Kaalplukgeklets

0
2

COLUMN: Kaalplukgeklets 1

COLUMN: Kaalplukgeklets

16/10/2019 14:00


Serieus!?

Naarmate de verkiezingen naderen wordt het hoe mooier, hoe gekker. Politici roepen van alles en nog wat om potentiële kiezers te charmeren. De rode draad door veel van de toespraken op partijpolitieke podia en commentaren tijdens interviews is dat men eerlijk en oprecht is. Daarom zou de kiezer op 25 mei volgend jaar op hem of haar moeten stemmen. “Ik ben eerlijk; ik ga niet stelen; ik zal niet laten stelen; ik zal niemand bevoordelen. Ook m’n familie, gezinsleden en vrienden niet. Ik zal alleen voor het volk werken”, is de boodschap die wordt gegeven.

Bij het luisteren naar al de politieke boodschappen krijg je
allicht de indruk dat men in de hemel naarstig op zoek is naar
nieuwe engelen, want kennelijk zijn ze allemaal naar Suriname
neergedaald en zoeken emplooi in de politiek. Tot nu toe heb ik nog
geen enkele politicus luchtkastelen horen verkopen aan het
electoraat. Misschien moet dat de komende maanden nog komen.

Wat me wel is opgevallen is dat Pertjajah Luhur (PL) met Somo in
de lead er de laatste tijd met man en macht aan werkt om het stigma
van de Javaanse politicus als onbetrouwbare gast er heel hard uit
te stampen. Niets wordt gedaan of gezegd of deze issue wordt aan de
orde gesteld.

De afgelopen dagen werd het lumineuze idee van een zogenoemd
kaalplukcontract gelanceerd. Gekozen PL-kandidaten zullen een
overeenkomst met de partij moeten sluiten dat ze een bepaald bedrag
zullen betalen, mochten ze uit de partij treden en geen afstand
doen van hun zetel. Dit wordt gedaan om moraal en ethiek terug te
brengen in de politiek wordt gezegd. Oh, ja, en om het volk te
beschermen.

Een grotere karikatuur in de Surinaamse democratie kan ik mij
niet voorstellen. Stel je voor dat PL de verkiezingen ingaat met de
boodschap dat bij eventuele coalitievorming niet in één kabinet zal
worden gezeten met bijvoorbeeld NDP, A20, PRO of VHP. Na de
verkiezingen is er een zodanige uitslag dat uitgerekend deze
partijen alleen een regering kunnen vormen en dat ook doen.

Wat als een gekozen PL-kandidaat het niet eens is dat toch wordt
samengewerkt, omdat hij/zij op basis van de gepropageerde moraal en
ethiek de boodschap van non-samenwerking met NDP, PRO, A20 of VHP
heeft helpen uitdragen en zich afscheidt van de organisatie? Zal
die de zetel terug moeten geven? Hoe zal dat worden afgedwongen of
gerealiseerd? Dat kaalplukcontract? Ik moet dat nog zien
gebeuren.

Eerlijkheid en betrouwbaarheid staan op niemands voorhoofd
geschreven, maar ik geloof dat de PL op basis van de handel en
wandel van potentiële kandidaten een goede inschatting zou kunnen
maken van het karakter van de kandidaten. Honderd procent zekerheid
zal je niet hebben, maar dat is waar je het wat mij betreft mee zal
moeten doen.

Het ware beter dat de partij een duidelijk en uitvoerbaar
politiek programma aan de kiezer presenteert. Een programma met een
duidelijke ontwikkelingsrichting, iets waar de kiezer houvast aan
en vertrouwen in kan hebben en vervolgens diens stem geeft aan
PL-kandidaten. Met dat nietszeggend kaalplukpraatje zullen echt
niet meer stemmen vergaard worden.

Wat de partij ook zou moeten doen, is met overige politieke
partijen eraan werken dat gekozen en benoemde politieke
ambtsdragers voordat ze hun functie aanvaarden officieel opgave
doen van hun bezittingen en financieel vermogen en die van hun
directe gezins- en familieleden. Zo zou aan het einde van hun
zittingstermijn kunnen worden nagegaan in hoeverre die personen
zich onrechtmatig hebben verrijkt. Op dit stuk hoeft het wiel niet
opnieuw uitgevonden te worden en als ik me niet vergis zou dit een
vast onderdeel zijn van de werking van de anti-corruptiewet.

ivancairo@yahoo.com

Gerelateerde artikelenCOMMENTAAR: Ongeïnteresseerde jongerenCOLUMN: Vers gebakken windJongeren tonen weinig interesse voor controle persoonsgegevens‘De partij is een mosterdzaad’Abop wil drie voorkeurministeries

(bron: dwtonline.com)